دانشگاه تبریز *این نشریه حاصل فعالیت مشترک دانشگاه تبریز و انجمن علمی اقتصاد اسلامی ایران است.* نظریه های کاربردی اقتصاد 2423-6586 13 1 2026 03 21 Central Bank Exchange Rate Management in Line with Clause 2 of the General Policies of the Seventh Development Plan under Economic Sanctions: A DSGE Approach مدیریت ارزی بانک مرکزی در راستای بند 2 سیاست های کلی برنامه هفتم پیشرفت در شرایط تحریم های اقتصادی: رویکرد DSGE 147 176 20496 10.22034/ecoj.2025.67575.3436 FA فریده خدادادی استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سید رضا نخلی استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-1537-0675 Journal Article 2025 05 29 Given the widespread use of economic sanctions and the introduction of new sanction regimes since the early 2010s, as well as the potential application of a “maximum pressure” policy during Trump’s second administration as a tool for economic-political leverage, this study seeks to provide a framework for evaluating the Central Bank’s exchange rate management in line with Clause 2 of the general policies of the Seventh Development Plan under economic sanctions. For this purpose, a DSGE approach with a Neo-Keynesian perspective is employed to simulate the impact of oil and financial sanctions on Iran’s economy over the period 1991–2024. The focal point of this research is the application of optimal monetary policies aimed at minimizing the Central Bank’s losses under sanction conditions. Simulation results indicate that implementing optimal monetary policies, with a focus on controlling inflation and reducing the output gap, can significantly mitigate the Central Bank’s losses under intensified oil and financial sanctions. This approach is efficient when emphasizing inflation control through exchange rate market management, stabilizing the exchange rate (and consequently, inflation), and alleviating pressures on domestic production inputs, in accordance with Clause 2 of the general policies outlined in the Seventh Development Plan. با توجه به فراگیری استفاده از تحریم‌های اقتصادی و ارائه نظام­های تحریمی نوین از ابتدای دهه 1390 و احتمال بکارگیری سیاست فشار حداکثری در دولت دوم ترامپ به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار اقتصادی - سیاسی، این مطالعه به دنبال ارائه چارچوبی برای ارزیابی مدیریت ارزی بانک مرکزی در راستای بند 2 سیاست های کلی برنامه هفتم پیشرفت در شرایط تحریم های اقتصادی است. برای این کار از روشDSGE  با رویکرد نئوکینزی برای شبیه‌سازی تأثیر تحریم‌های نفتی و مالی بر اقتصاد ایران برای دوره زمانی 1403-1370 استفاده نموده است. مرکز ثقل این تحقیق بکارگیری سیاست‌های پولی بهینه با هدف کاهش زیان‌های بانک مرکزی در شرایط تحریمی است. نتایج شبیه‌سازی نشان می‌دهد که اعمال سیاست‌های پولی بهینه با تمرکز بر کنترل تورم و کاهش شکاف تولیدی در شرایط تشدید تحریم‌های نفتی و مالی، می­تواند زیان‌های بانک مرکزی را بخصوص با تمرکز بیشتر بر کنترل تورم، از مجرای مدیریت بازار ارز و ایجاد ثبات در نرخ ارز و به تبع نرخ تورم و همچنین کاهش فشار بر نهاده­های تولیدی داخلی مطابق بند 2 سیاست­های کلی برنامه هفتم توسعه به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد. https://ecoj.tabrizu.ac.ir/article_20496_b38b0f9160971a06cfee4fcd1a0bf2a0.pdf