دانشگاه تبریز *این نشریه حاصل فعالیت مشترک دانشگاه تبریز و انجمن علمی اقتصاد اسلامی ایران است.* نظریه های کاربردی اقتصاد 2423-6586 12 4 2025 12 22 Examining the Relationship between Unemployment Insurance Coverage and Unemployment Duration in Iran before and after the COVID-19 Pandemic بررسی رابطه پوشش بیمه بیکاری با مدت بیکاری در ایران قبل و پس از همه‌گیری کوید 19 177 210 20814 10.22034/ecoj.2025.65985.3403 FA عباس خندان استادیار، گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران فاطمه امیری دانشجو کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران مجید افشاری راد دانشیار، گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2025 04 26 Unemployment coverage through social insurance is one of the public policy measures aimed at mitigating the social consequences of unemployment. However, providing generous benefits over a prolonged period, according to job search theory, can negatively affect the re-employment incentives of the unemployed and lead to longer unemployment durations. This study uses combined quarterly data from Iran’s Labor Force Survey conducted by the Statistical Center of Iran for the years 2018–2023 to examine the relationship between unemployment insurance coverage and unemployment duration. Using this combined dataset, the study evaluates how this relationship changed as a result of the COVID-19 pandemic compared to the pre-pandemic period. The findings indicate that women, single individuals, urban residents, young people, highly educated individuals, those who left work due to low income, dismissal, retirement, or illness, apprentices, government employees, self-employed and freelance workers, individuals with limited work experience, and those seeking employment in the service sector, on average, experience longer unemployment durations, holding other factors constant. Furthermore, it was found that in eight provinces—Sistan and Baluchestan, Bushehr, Semnan, Yazd, Hormozgan, Alborz, East Azerbaijan, and Kerman—the average unemployment duration is longer than in Tehran. Regarding the main research question, the results confirm a positive relationship between unemployment insurance coverage and unemployment duration. Unemployment benefit recipients’ experience, on average, 1.453 months longer unemployment spells. Notably, the effect of unemployment insurance coverage on unemployment duration during the COVID-19 pandemic increased to 2.651 months, representing an intensification of approximately 1.198 months. پوشش بیکاری از طریق بیمه­های اجتماعی یکی از سیاست­گذاری­های عمومی به­ منظور کاهش پیامدهای اجتماعی معضل بیکاری است. با این وجود، اعطای مقرری­های سخاوتمندانه برای یک مدت برقراری طولانی طبق نظریة جستجوی شغل می­تواند تأثیری منفی بر انگیزه­ اشتغال مجدد بیکاران داشته و به طولانی شدن مدت بیکاری منجر شود. این مقاله با ترکیب داده­های فصلی طرح آماری نیروی کار مرکز آمار ایران برای سال­های 1397 تا 1401 به بررسی رابطه بین پوشش بیمه بیکاری و مدت بیکاری می­پردازد. با استفاده از این مجموعه ترکیبی، تغییر این رابطه در نتیجه همه­گیری کوید 19 نسبت به قبل ارزیابی می­گردد. یافته­های پژوهش بطور کل نشان دادند که زنان، مجردین، شهرنشینان، جوانان، افراد تحصیلکرده، افرادی که به دلایلی مثل پایین بودن درآمد، اخراج، بازنشستگی، یا بیماری ترک کار داشته­اند، کارآموزان، کارکنان بخش دولتی، کارکن مستقل و مشاغل آزاد، افراد با سابقه کار پایین، و افرادی که در بخش خدمات در جستجوی شغل هستند، با ثبات سایر عوامل بطور متوسط مدت بیکاری طولانی­تری را تجربه خواهند کرد. علاوه بر این، مشخص شد که در 8 استان از جمله سیستان و بلوچستان، بوشهر، سمنان، یزد، هرمزگان، البرز، آذربایجان شرقی و کرمان متوسط مدت بیکاری طولانی­تر از تهران است. در خصوص سؤال اصلی پژوهش، نتایج بدست آمده مؤید یک رابطه مثبت بین بیمه بیکاری و مدت بیکاری است به ­گونه­ای که مقرری­بگیران بیکاری بطور متوسط 453/1 ماه مدت بیکاری طولانی­تری دارند. نکته جالب توجه این­که تأثیر پوشش بیمه بیکاری بر مدت بیکاری در دوران همه­گیری به 651/2 ماه رسیده و حدود 198/1 ماه تشدید شده است. https://ecoj.tabrizu.ac.ir/article_20814_72bb482162688130da0b83f74ab08ca8.pdf