دانشگاه تبریز *این نشریه حاصل فعالیت مشترک دانشگاه تبریز و انجمن علمی اقتصاد اسلامی ایران است.* نظریه های کاربردی اقتصاد 2423-6586 3 2 2016 06 21 Measuring Sustainable Tourism Using the Composite Indicator and Mathematical Programming Model سنجش گردشگری پایدار با استفاده از شاخص ترکیبی پایداری و مدل برنامه‌ریزی ریاضی 77 100 4997 FA مریم ضیاءآبادی دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان محمدرضا زارع مهرجردی دانشیار اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان سیدعبدالمجید جلائی استاد اقتصاد بین‌الملل دانشگاه شهید باهنر کرمان حسین مهرابی بشرآبادی استاد اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2016 08 17 Despite the important role of tourism in economic growth, the increase of tourists in some tourist destinations can be the cause of destruction and vulnerability of natural resources and ecosystem. Thus a strong interaction should be established between the tourism aspects and its effects on the environment. The purpose of this study was to measure the tourism sustainability through sustainable tourism indicators in three dimensions: economic, social and environmental. To achieve this goal we used a composite indicator, Delphi method and expert surveys and by using mathematical programming models, the overall level of tourism sustainability in action in selected cities of Kerman province in 2015 (Kerman, Bam, Jiroft, Rafsanjan, Sirjan and Zarand) was determined. Also these cities were ranked in terms of sustainability. Results showed that none of the mentioned cities have appropriate level of sustainability and economic and environmental aspects of the social aspects of tourism are worse than social aspect. Therefore no proper practical measures have conducted in the studied cities in the field of tourism and sustainable tourism. Therefore making appropriate policies about sustainability is inevitable due to the importance of the development of tourism in creating income and employment in the country. با وجود نقش مهم صنعت گردشگری در رشد اقتصادی، افزایش گردشگران در برخی مناطق گردشگری می‌­تواند موجب آسیب­‌پذیری و نابودی منابع طبیعی و اکوسیستم شود، بنابراین لازم است تعاملی قوی بین ابعاد گردشگری و اثرات آن بر محیط زیست برقرار شود. هدف این مطالعه اندازه­‌گیری پایداری گردشگری از طریق شاخص‌­های گردشگری پایدار در سه بعد اقتصادی، اجتماعی و زیست­محیطی است. برای دستیابی به این هدف،  یک شاخص ترکیبی پایداری، روش دلفی و نظرسنجی خبرگان مورد استفاده قرار گرفته و با استفاده از  مدل برنام‌­ریزی ریاضی، سطح کلی پایداری گردشگری به صورت عملی در شهرستان­‌های منتخب استان کرمان در سال 1394 (کرمان، بم، جیرفت، رفسنجان، سیرجان و زرند) تعیین گردیده است. همچنین شهرستان­‌های مورد مطالعه از نظر پایداری نیز رتبه­‌بندی شده‌­اند. نتایج مطالعه نشان می‌­دهد که هیچ یک از شهرستان­‌های مذکور از سطح پایداری مناسبی برخوردار نبوده و ابعاد اقتصادی و زیست محیطی گردشگری نسبت به بعد اجتماعی در وضعیت نامناسب­‍‌تری قرار دارند.  https://ecoj.tabrizu.ac.ir/article_4997_f223b5390cde51afd0259443c1ce8d17.pdf