دانشگاه تبریز *این نشریه حاصل فعالیت مشترک دانشگاه تبریز و انجمن علمی اقتصاد اسلامی ایران است.* نظریه های کاربردی اقتصاد 2423-6586 6 4 2020 01 21 Evaluating Market Structure-R&D Expenditure Relationship in Iran’s Manufacturing Sector (A panel smooth transition regression approach) ارزیابی رابطه ساختار بازار و مخارج تحقیق و توسعه در بخش صنعت ایران (رهیافت رگرسیون انتقال ملایم پنلی PSTAR) 27 52 9693 FA سمانه نورانی آزاد استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور تهران فرهاد خداداد کاشی استاد تمام گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور تهران Journal Article 2018 06 13 The main purpose of this article was testing the relation between competition and innovation in Iran’s manufacturing industry. To meet this ends the data of 130 Iran’s 4-digit industries over the period of 1996-2013 were used. Also, this article sought to analyze this relationship by using a panel smooth transition approach. The results indicated that, clearly there was the nonlinear relationship among variables and by increasing concentration until threshold value 0.267 the research and development intensity increased but after this threshold value, its effect decreased. Moreover in the second model by increasing research and development intensity till the threshold value of 0.38 percentage the concentration increased and after that, this impact has been decreased. In addition, only in 6% of Iran's industries competition and innovation was high but, in most industries by increasing competition, innovation were declining. Overall, there was an asymmetric relationship between competition and innovation and in most industries the intensity of research and development expenditures were low. So, in Iran’s industries, the inverse U relation between innovation and competition confirmed. هدف محوری این پژوهش بررسی رابطه ساختار بازار و مخارج تحقیق و توسعه در صنایع کارخانه ای ایران است. بدین منظور با استفاده از داده های 130 صنعت فعال کد چهاررقمی (ISIC) مرکز آمار ایران طی سال های 1392-1375 و الگوی رگرسیون انتقال ملایم پنلی (PSTAR) ارتباط ضریب نوآوری و رقابت مورد آزمون و تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. نتایج پژوهش نشان می دهد که به وضوح رابطه غیرخطی بین متغیرهای مورد مطالعه وجود دارد و با افزایش تمرکز تا سطح 0/267 شدت مخارج تحقیق و توسعه و نوآوری افزایش می یابد اما با گذر از این مقدار کاهش می یابد. همچنین با افزایش مخارج تحقیق و توسعه و رشد نوآوری تا سطح 0/38 درصد میزان تمرکز افزایش یافته و با گذر از این مقدار کاهش یافته است. علاوه بر این تنها در 6 درصد صنایع تمرکز و نوآوری بالاست و در اکثر صنایع رابطه تمرکز و نوآوری نامتقارن است. در مجموع، نتایج پژوهش موید آن است که در عمده زیر بخش های صنعتی ایران سطح تحقیق و توسعه پایین است و رابطه U معکوس بین این دو متغیر تایید می شود. https://ecoj.tabrizu.ac.ir/article_9693_884ad8a12a703c858380068ad3b06690.pdf